Τζούλια Γραμμενίδου: Η επιστήμονας, η εθελόντρια, η πρόσκοπος και η γυναίκα που μετέτρεψε τη δική της μάχη σε προσφορά ζωής

Έφυγε χθες το μεσημέρι για το μεγάλο ταξίδι η Τζούλια Γραμμενίδου, μια ξεχωριστή επιστήμονας, μια μάχιμη κτηνίατρος από την Αλεξανδρούπολη , μια γυναίκα που υπηρέτησε με συνέπεια τον εθελοντισμό και, κυρίως, ένας άνθρωπος που δεν έμαθε ποτέ να προσπερνά τον πόνο του άλλου. Η Αλεξανδρούπολη,η Θράκη  αποχαιρετά μια σπουδαία κτηνίατρο, όμως η απώλειά της αφορά πολύ περισσότερους ανθρώπους και ιδιαίτερα την Κομοτηνή, όπου άφησε το δικό της αποτύπωμα μέσα από την προσκοπική της διαδρομή και την προσφορά της στην κοινωνία.

Στο επιστημονικό πεδίο, η Τζούλια Γραμμενίδου δεν υπήρξε απλώς μια καταρτισμένη επαγγελματίας. Ήταν ένας άνθρωπος που αντιμετώπιζε την επιστήμη ως διαρκή αναζήτηση, ως ευθύνη απέναντι στη ζωή και ως εργαλείο προσφοράς. Ως κτηνίατρος στάθηκε δίπλα σε αμέτρητα ζώα, δεσποζόμενα και αδέσποτα, δίνοντας μάχες που πολλές φορές έμοιαζαν χαμένες. Δεν ξεχώριζε περιστατικά ανάλογα με την οικονομική δυνατότητα του ανθρώπου που ζητούσε τη βοήθειά της, ούτε υπολόγιζε ώρες, αργίες και προσωπικό κόστος. Για εκείνη, προτεραιότητα ήταν η ζωή και η φροντίδα. Η επιστημονική της γνώση δεν περιορίστηκε, μάλιστα, στα συνηθισμένα περιστατικά με σκύλους και γάτες. Ασχολήθηκε με μια εντυπωσιακά μεγάλη γκάμα ζώων, από πτηνά και κουνέλια μέχρι άγρια ζώα, όπως ζαρκάδια, αλεπούδες και χελώνες.

Η σχέση της με την προσφορά, ωστόσο, είχε βαθιές ρίζες και συνδεόταν άρρηκτα με την προσκοπική της πορεία. Η Κομοτηνή είχε την τύχη να τη γνωρίσει ως Αρχηγό του 2ου Συστήματος Ναυτοπροσκόπων Κομοτηνής, ενώ υπήρξε και Έφορος Κλάδου Ανιχνευτών της Περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης. Για όσους τη γνώρισαν μέσα από αυτή τη διαδρομή, η Τζούλια δεν ήταν απλώς ένα στέλεχος του προσκοπισμού. Ήταν η αρχηγός με το χαμόγελο, τη ζεστή αγκαλιά, τη διάθεση να ακούσει και να βοηθήσει, να εμπνεύσει τα παιδιά και τους νέους ανθρώπους και να τους μεταδώσει στην πράξη τις αξίες της αλληλεγγύης, της ευθύνης και της ανιδιοτελούς προσφοράς.

Και ύστερα ήρθε η προσωπική της μάχη με το σάρκωμα. Μια μάχη που θα μπορούσε να την οδηγήσει στην εσωστρέφεια και την απομόνωση. Η Τζούλια επέλεξε τον ακριβώς αντίθετο δρόμο. Μετέτρεψε τη δική της δοκιμασία σε δύναμη για τους άλλους και πρωταγωνίστησε στη δημιουργία του Πανελλήνιου Συλλόγου Ασθενών με Σάρκωμα Ελλάδος, του οποίου ανέλαβε την προεδρία. Εκεί ίσως βρίσκεται και μία από τις σημαντικότερες παρακαταθήκες που αφήνει πίσω της.

Μέσα από τον Σύλλογο έδωσε φωνή σε ανθρώπους που αντιμετωπίζουν μια δύσκολη και συχνά ελάχιστα γνωστή ασθένεια. Αγωνίστηκε για την έγκαιρη και έγκυρη διάγνωση, για την ορθή ενημέρωση των ασθενών και των οικογενειών τους, για την πρόσβαση στην κατάλληλη θεραπεία και φροντίδα, αλλά και για την ουσιαστική υποστήριξη όσων βρίσκονται αντιμέτωποι με το σάρκωμα. Συμμετείχε σε συνέδρια, ημερίδες και δράσεις, διεκδικώντας καλύτερη ενημέρωση και καλύτερες συνθήκες για τους ασθενείς. Δεν μιλούσε θεωρητικά. Μιλούσε από τη θέση του ανθρώπου που γνώριζε από πρώτο χέρι τι σημαίνει να διανύεις αυτή τη διαδρομή.

Η Τζούλια Γραμμενίδου απέδειξε στην πράξη πως ακόμη και μέσα από τη μεγαλύτερη προσωπική δοκιμασία μπορεί να γεννηθεί κάτι σπουδαίο. Η ασθένειά της δεν την έκανε να κλειστεί στον εαυτό της. Την έκανε να ανοίξει έναν δρόμο για πολλούς άλλους. Να διεκδικήσει ενημέρωση, αξιοπρέπεια, πρόσβαση στη φροντίδα και ελπίδα. Και αυτός ο αγώνας της αποτελεί ίσως τη σημαντικότερη παρακαταθήκη της.

Για την Κομοτηνή θα παραμείνει και η Αρχηγός του 2ου Συστήματος Ναυτοπροσκόπων, η γυναίκα που υπηρέτησε τον εθελοντισμό με συνέπεια και ανιδιοτέλεια. Για την Αλεξανδρούπολη θα παραμείνει η κτηνίατρος που έσωσε αμέτρητες ζωές. Για τους ανθρώπους που πάλεψαν ή παλεύουν με το σάρκωμα, θα παραμείνει η γυναίκα που αρνήθηκε να αφήσει την προσωπική της περιπέτεια να πάει χαμένη και τη μετέτρεψε σε συλλογικό αγώνα.

Θερμά συλλυπητήρια στην οικογένειά της, στους δικούς της ανθρώπους και σε όλους εκείνους που θα κουβαλούν για πάντα μέσα τους τη μνήμη της.Καλό της ταξίδι στο φως...

Η ανακοίνωση του Συλλόγου Ασθενών με Σάρκωμα Ελλάδας

Με βαθιά θλίψη, το Διοικητικό Συμβούλιο και τα μέλη του Συλλόγου Ασθενών με Σάρκωμα Ελλάδος – Sarcoma Fighters αποχαιρετούμε την Πρόεδρό μας, την αγαπημένη μας Τζούλια.

Η Τζούλια υπήρξε ο πυρήνας, η ψυχή και η κινητήρια δύναμη του Συλλόγου μας. Με το σθένος, το ήθος, την ευφυΐα και την ανιδιοτελή προσφορά της, συνέβαλε καθοριστικά στη δημιουργία ενός χώρου ενημέρωσης, ασφάλειας και ουσιαστικής στήριξης για τους ανθρώπους που ζουν με το σάρκωμα και τις οικογένειές τους.

Ένωσε ανθρώπους που μέχρι τότε αισθάνονταν μόνοι. Δημιούργησε δεσμούς, άνοιξε δρόμους και μας έκανε να νιώσουμε ότι ανήκουμε σε μια κοινότητα που ακούει, κατανοεί και νοιάζεται πραγματικά.

Ήταν ο ορισμός της ανθεκτικότητας. Ό,τι κι αν της έφερνε η ζωή, εκείνη συνέχιζε να στέκεται με τον δικό της μοναδικό τρόπο. Και αυτό ακριβώς έκανε όλα αυτά τα χρόνια: με αξιοπρέπεια, αποφασιστικότητα και αδιάκοπο ενδιαφέρον για τους άλλους.

Η απουσία της αφήνει ένα δυσαναπλήρωτο κενό. Μας αφήνει, όμως, και μια πολύτιμη παρακαταθήκη: το όραμά της για έγκαιρη και έγκυρη διάγνωση, ορθή ενημέρωση, πρόσβαση στην κατάλληλη φροντίδα και ουσιαστική υποστήριξη για κάθε άνθρωπο που διανύει τη δική του πορεία με το σάρκωμα.

Το έργο και το όραμά της δεν θα σβήσουν.

Ο Σύλλογός μας θα συνεχίσει να ενώνει, να ενημερώνει, να στηρίζει και να διεκδικεί. Θα συνεχίσουμε όλοι μαζί αυτό που εκείνη βοήθησε να δημιουργηθεί, με σεβασμό, ευθύνη, συνέπεια και αγάπη.

Για την Τζούλια.

Για κάθε άνθρωπο που χρειάζεται να ακουστεί, να ενημερωθεί και να στηριχθεί.

Η σκέψη μας βρίσκεται στην οικογένεια και στους αγαπημένους της, στους οποίους εκφράζουμε τα ειλικρινή και θερμά μας συλλυπητήρια.

Καλό σου ταξίδι, Πρόεδρέ μας.

Η παρουσία, η δύναμη, το ήθος και το όραμά σου θα παραμείνουν για πάντα ζωντανά στην καρδιά και στην πορεία του Συλλόγου μας.

Το Διοικητικό Συμβούλιο και τα μέλη

του Συλλόγου Ασθενών με Σάρκωμα Ελλάδος – Sarcoma Fight»

Ο αποχαιρετισμός των Προσκόπων ΑΜΘ

«Με βαθιά οδύνη και ανείπωτη θλίψη αποχαιρετούμε σήμερα την πρώην Αρχηγό Συστήματος του 2ου Συστήματος Ναυτοπροσκόπων Κομοτηνής και πρώην Έφορο Κλάδου Ανιχνευτών της Περιφέρειάς μας, Γραμμενίδου Τζούλια.

Σήμερα δεν αποχαιρετούμε μόνο μια βαθμοφόρο. Αποχαιρετούμε τη δική μας Τζούλια. Έναν άνθρωπο που αγάπησε τον Προσκοπισμό με όλη της την καρδιά και αφιέρωσε ένα μεγάλο κομμάτι της ζωής της στην προσφορά προς τον συνάνθρωπο και στα παιδιά.

Υπηρέτησε τις αρχές και τις αξίες της Προσκοπικής Κίνησης όχι μόνο με λόγια, αλλά με κάθε της πράξη. Ήταν πάντα εκεί, με μια ζεστή αγκαλιά, έναν καλό λόγο, μια συμβουλή, ένα χαμόγελο. Στάθηκε δίπλα σε κάθε Ανιχνευτή, ενθάρρυνε, στήριξε, ενέπνευσε και άφησε ανεξίτηλο το αποτύπωμά της στις καρδιές όλων μας. Η προσφορά της στην ανάπτυξη του Κλάδου Ανιχνευτών της Περιφέρειάς μας θα αποτελεί για πάντα πολύτιμη παρακαταθήκη.

Αποχαιρετούμε μια αγαπημένη σύζυγο, μια στοργική μητέρα, μια αληθινή φίλη, μια Πρόσκοπο που έζησε με ήθος, ανιδιοτέλεια και αγάπη. Μια γυναίκα που δίδαξε με το παράδειγμά της τι σημαίνει να προσφέρεις χωρίς να περιμένεις αντάλλαγμα.

Η απουσία της αφήνει ένα δυσαναπλήρωτο κενό. Όμως το φως που άναψε στις ψυχές μας, οι στιγμές που μοιραστήκαμε μαζί της και οι αξίες που μας κληροδότησε δεν θα σβήσουν ποτέ. Θα τη θυμόμαστε σε κάθε φωτιά κατασκήνωσης, σε κάθε τραγούδι, σε κάθε υπόσχεση που δίνεται, σε κάθε νέο παιδί που θα γνωρίζει τον Προσκοπισμό.

«Και ο Θεός, που αδιάκοπα μας βλέπει από ψηλά, θα μας ενώσει κάποτε όλους μαζί ξανά.»

Καλό σου ταξίδι, αγαπημένη μας Τζούλια.

Σε ευχαριστούμε για όλα όσα μας χάρισες. Για την αγάπη, την προσφορά, το χαμόγελο και το παράδειγμά σου.

Δεν θα σε ξεχάσουμε ποτέ.

Θερμά συλλυπητήρια στον σύζυγο της τον δικό μας Τέλη, στα παιδιά της και σε όλους τους δικούς της ανθρώπους.

Καλό Παράδεισο. Καλό Αντάμωμα».